برای تشخیص اولیه‌ی طلای اصل از تقلبی، سه چیز را نگاه کنید: انگ و نشان‌گذاری عیار روی قطعه، واکنش‌نداشتن به آهنربا، و وجود فاکتور رسمی. هیچ‌کدام از این‌ها بهتنهایی اثبات قطعی نیست؛ برای اطمینان کامل، تست تخصصی توسط کارشناس لازم است.
اولین نشانه: انگ و نشان‌گذاری روی قطعه
طلای ساخته‌شده در کارگاه‌های دارای مجوز معمولاً یک انگ کوچک دارد که عیار را نشان می‌دهد (مثلاً ۷۵۰ برای ۱۸ عیار). این انگ را با ذره‌بین یا حتی دوربین موبایل با زوم می‌توانید ببینید. نبودِ انگ یا مبهم‌بودنِ آن، زنگ خطر اول است؛ هرچند بهتنهایی اثبات تقلبی‌بودن نیست.
تست آهنربا
طلای خالص و بیشتر آلیاژهای رایج طلا به آهنربا جذب نمی‌شوند. اگر قطعه‌ای به آهن‌ربای معمولی چسبید، یعنی مقدار قابل‌توجهی فلز آهنی در آن است و احتمالاً طلای واقعی نیست. اما نتیجه‌ی منفی (عدم جذب) بهتنهایی اثبات نمی‌کند که طلا اصل است، چون بعضی آلیاژهای تقلبی هم غیرمغناطیسی‌اند.
تست شناوری در آب
طلا فلزی چگال است؛ یک قطعه‌ی طلای واقعی در آب فرومیرود، نه شناور میماند یا روی سطح آب معلق میماند. این تست ساده و بی‌خطر است، ولی باز هم فقط یک نشانهی اولیه محسوب می‌شود، نه تأیید نهایی.
تستی که نباید خودتان انجام دهید
تست اسید نیتریک (که در بعضی ویدیوها دیده می‌شود) میتواند عیار را دقیق‌تر نشان دهد، ولی این اسید خطرناک است و باید فقط توسط کارشناس و با تجهیزات مناسب انجام شود؛ انجام آن در خانه هم برای خودتان خطر دارد و هم ممکن است به ظاهر قطعه آسیب بزند.
مطمئن‌ترین راه: فاکتور رسمی و شناسنامهی ساخت
نشانه‌های بالا برای یک بررسی سریع و اولیه مفیدند، ولی تنها راه اطمینان کامل، مقایسهی فاکتور رسمی و شناسنامهی ساخت با خود قطعه است. این مدارک عیار، وزن دقیق و کد کارگاه سازنده را ثبت می‌کنند. در زرتراش این سه مدرک (فاکتور، شناسنامهی ساخت، نشان‌گذاری روی قطعه) همراه هر سفارش ارائه می‌شود؛ چک‌لیست کامل بررسی را در مقاله‌ی اصالت طلا را چطور بررسی کنیم؟ می‌خوانید.
جمع‌بندی
تست‌های خانگی مثل آهنربا و شناوری در آب فقط برای غربالگری اولیه مناسب‌اند، نه تأیید نهایی. برای اطمینان کامل، همیشه فاکتور رسمی و شناسنامهی ساخت را بخواهید و با قطعه مقایسه کنید. برای سفارشی که از همان ابتدا مدارک کامل همراهش باشد، درخواست طراحی ثبت کنید یا جزئیات تعهدات ما را در صفحه‌ی اعتماد به زرتراش ببینید.
